کنم اقرار تی ورجا جانعلی

به خدا و به رسول و به ولی

دارم اقرار که از دزد و وزیر

آخرالامر ، شیدی هاگیله جیر

من اگر سستمه در خمس و زکات

عوضش فرزمه در صوم و صلات

یخ و یخبندان ، سرما و ایاز

نوکودم ترک وضو ترک نماز

با وجودیکه نارم خط و سواد

خب دهم توفیر ث با سین و صاد

تا هسا حبه ای از مال صغیر

من نخوردم نامو اصلا مرا گیر

دوزدیه ره نوشومه دیواره سر

ها ترازو ها دوکان می سنگر

صله ارحام خویشاوند گدا

نوکودم چون بسپردم بخدا

که خداوند رحیم و رحمان

هر که دندان بدا نان هم خایه دان

هر کسی روزی خو قبله خوره

ایتا لاته ایتا میلیان دواره

چون می دیل صافه می ایمان محکم

فضل حق شامل حاله کم کم

نظر لطف ها یکسال و دو سال

پورا بو چاله چوخول مالامال

دس بزم خاکه بوبوسته الماس

روز بروز جور بوشو نرخ اجناس

خدا اقبال بده مشتی جانعلی

بعد از آن مال بده مشتی جانعلی

زن ببردم دو واره خانه بیهم

چن جریب آباد و ویرانه بیهم

کاشکی سی سال هتو جنگ ببوبی

به هاترتیب و به ها رنگ ببوبی

الغرض از تو چی پنهان سه سره

واجب الحجم و می وزنه پره

یاد کعبه دکفم لولا بمه

هتو شیدا بمه شنگولا بمه

ان اونا حاجی گه من غش کونمه

حاج آقا لاجی گه من غش کونمه

آبله ،تذکره و ضد تیفوس

همه چی حاضره ،دینار ،اتوبوس

داشته دارائی ترا اسپرمه

ای لحظه کرا تی دعایه برمه

خایمه مکه بشم جانعلی جان

جان تو جان می خانه می دوکان

بسلامت روی و باز آئی

مثل اردک روی و غاز آئی

صوب ایذه زوتر آیی تی کاره سر

بعد ظهران نوخوسی جانه پسر

من که نیسام می عوض بزن اذان

می مانستن تی نمازه زود بخوان

خیکانا بپا شبان موش نزنه

بج کیسانه سولاخا نوکونه

تی چومانه واکون او دیوار کنار

سه تا مولائی نه شیش تا نام ندار

اشانه خب خوبکانه اورشینی

ایتا جوب و ایتا اشکور دوکونی

مشتره گی آقا اجان بیمیره

مولائی مولائی طارمسره

خایمه مکه بشم جانعلی جان

جان تو جان می خانه می دوکان

به سلامت روی و باز آئی

مثل اردک روی و غاز آیی

واکونی دوکانه بسم الله بگو

نیشینی پیشیخان ، بسم الله بگو

تا خدا بده دکانه برکت

دورا به از امه دسگاه نکبت

دوتا خیک روغنه پس پیرار ساله

کفته اوگوشه بوبوسته نوخاله

ای روزا مجال کونی آبا کونی

ایتا بار سیب زمینی دوکونی

مشتری ره خوری قسم آیه

روغن خالص کرمانشایه

خایمه مکه بشم جانعلی جان

جان تو جان می خانه می دوکان

ننشین پشت ترازو بی وضو

خیر برکت شه از می ترازو

جانه شاگرد تی حواسا جماکون

دوتا سنگه ای منی نه او درون

ایتا سنگ یکمن و یازده درمه

اویتا سنگ یکمن ده درم کمه

جنس هینی دوکانه ره آیتا اوسان

مشتره چیک چی فادی اویتا اوسان

نکنی سهو و خطا ترا بخدا

نکنی حاجی بعد از اینه تو گدا

خایمه مکه بشم جانعلی جان

جان تو جان می خانه می دوکان

تی دیما ماشین بزن تغ دنگان

تی دسا حنا بنه دوعا بخوان

ایتا خم پور داریمی اروا دوشاب

هرچی بفروختی دوکون هونقذر آب

موش اگر دمرده دوشابه میان

یواشه موشه دوما بیگیر فیشان

حاجی خانه رودباری دوشاب خوره

پول اگر ناره نسیه ببره

فروشی تون دا تون دوشاب زره

بعد از اون کر زنی تی دست و پره

جانه زای نجست و پاکه بشناس

تا هسا پاکه می دوکان و اساس

پولانه بانگ فاندن سوا بنه

فادن اعیانانه قرض الحسنه

مبادا مردمه تنزیل فاگیری

اگر تنزیل فاگیری لال بیمیری

پوله تنزیل چه مانه آتشه بور

وای از تنگی و تاریکی گور

من ایتا را دانمه راسته رایه

نه تنزیل گیفتنیه نه گونایه

چل تومن پوله وایتا حب نبات

شصت تومن صلح کنی با صلوات

به سلامت روی و بازآئی

مثل اردک روی و غاز آئی

خرجی ره هر شب آیه می پیله زن

تی دهن زبان دره تشر بزن

کوجی تا بی ولد و اولاده

خدا یه خوش آیه بیشتر فاده

پیله خانه کوجی خانه دو تا زن

از دویست تا نیبه بیشتر جمعا

حاجی نصرت که گیلانشایه خوره

خوشکه نانه آب زنه نیشینه خوره

او یارو لشت نشای پاکار

پیچا چشما دبده سفره کنار

هتو پن غاز یکشیه وا او چینید

رعیته خونابه شیشه دوکونید

انتخاباته گبه، دیم بالا دیم

اوشانی خون به اوشانه سرودیم

فاندری مرغ وکیل، ایشپته کا

وای به احوال خروس و خوتکا

الغرض لاتمه قارون نیمه

صاحب میلیون و بیلیون نیمه

وا قناعت بوکونید یاد بیگیرید

چی خبر ایسه، می کوفتا بوخورید

اما او کُورّکی هیجده ساله

پِر و مار ناره، یتیمه جغله

اونکه با غمزه و ناز آیه دوکان

کاس چوم،گرنجی مو،سرخه جولان

اونکه خو ناخونا نیشتر بو کوده

اونکه خو ابرویا ایشکر بوکوده

پانهه ، پااوسانه،چه مانه؟تورنگ

کتله کفش دوکونه مال فرنگ

انی دامن کوتابه تا زانو

لوچ نیه،لوچان زنه مه بانو

لوچان و خنده ایجانا عالیه

مرواری قوطی کلید قلقلیه

انی لب، ولش نوخورده،ولشی

انی چشم مژه ،تیج و تمشی

لبه لب خالش،عینا چه مانه

زغالی برفه ره،کوره سوجانه

دیمه دیمه،سالک ماله داره

ما چی پا مته ره،پا چاله داره

برفه تن،جان و بلوری دس و پر

دو تا لیمو جی جی لرزه سینه سر

اونکه هر هفته ای شب جیم زنمه

شم اویا یتیم نوازی کونمه

هفته ای صد تومن او جغله فادن

به حساب خرج خانه جم بزن

تو دانی من حاجی شیخه مریدم

مؤمنم،مقدسم،ریش سفیدم

حاجی شیخ گفتی ای روز منبره سر

ایها الناس امان از محشر

هر که یاری ننماید به یتیم

می فتد کله معلق به جحیم

طلبا للمرضات الایه

که خدا از می نیت آگایه

بار الها به حق پیغمبر

من بیچارا بیامرز و ببر

شاعر رشتیا،افراشته نام

نسیه یکشی فاندن جان کلام

«افراشته»

چه بگویم؟ سخنی نیست.

می وزد از سرِِِِ امید ،نسیمی؛

لیک تا زمزمه ئی ساز کند

در همه خلوت صحرا

                       به رهش

                                 نارونی نیست.

چه بگویم؟سخنی نیست.

پشت درهای فروبسته

شب از دشنه و دشمن پر

به کج اندیشی

               خاموش

                       نشسته ست.

بام ها

زیر فشار شب

                کج،

کوچه

از آمد و رفت شب بد چشم سمج

                                    خسته ست.

چه بگویم؟ سخنی نیست.

در همه خلوت این شهر، آوا

جز زموشی که دراند کفنی

                             نیست.

وندر این ظلمت جا

جز سیا نوحه شو مرده زنی

                               نیست.

ور نسیمی جنبد

به رهش

          نجوا را

                  نارونی نیست.

چه بگویم؟

سخنی نیست...

«شاملو»